Słowniczek

Półton

Półton to najmniejszy interwał w muzyce zachodniej, odległość od jednego dźwięku do bezpośrednio sąsiedniego, jak E–F albo C–Cis.

Jak wygląda półton na konkretnych dźwiękach?

Na fortepianie półton to odległość od dowolnego klawisza do klawisza tuż obok, czarnego lub białego: C do Cis, Cis do D, E do F. Na gitarze to jeden próg.

Dwa półtony tworzą cały ton: C do D, F do G. Dwanaście półtonów tworzy oktawę, a każdy interwał mierzy się tym, ile półtonów obejmuje. Tercja wielka to 4, kwinta czysta to 7.

Wśród białych klawiszy tylko dwie pary dzieli półton: E–F i H–C. Między każdą inną parą białych sąsiadów leży czarny klawisz, więc dzieli je cały ton.

W dzisiejszym stroju równomiernie temperowanym wszystkie dwanaście półtonów ma tę samą wielkość: każdy podnosi częstotliwość w tym samym stosunku, równym pierwiastkowi dwunastego stopnia z 2, czyli około 1,0595.

Jak brzmi półton?

Blisko i z ciążeniem. Dwa dźwięki odległe o półton, zagrane jeden po drugim, brzmią jak jeden dźwięk opierający się o następny. Zagrane razem — zgrzytają.

Znasz go ze słynnych początków. Motyw ze Szczęk przeplata dwa dźwięki odległe o półton, E i F. Für Elise Beethovena zaczyna się kołysaniem między E i Dis.

Półton to także to, co sprawia, że muzyka chce się rozwiązać. Dźwięk prowadzący leży półton pod toniką, a jeden półton to cała różnica między akordem durowym a molowym.

Jaki błąd z półtonami zdarza się najczęściej?

Zakładanie, że sąsiednie białe klawisze zawsze dzieli cały ton. E–F i H–C nie, i właśnie dlatego gama durowa ma swoje dwa kroki półtonowe dokładnie w tych miejscach.

Drugi dotyczy nazw. W języku interwałów półton między dwiema różnymi nazwami dźwięków, jak E–F albo C–Des, to sekunda mała, a półton w obrębie jednej nazwy, jak C–Cis, to pryma zwiększona — brzmią tak samo, ale zapisuje się je inaczej. Cały ton między sąsiednimi nazwami to sekunda wielka. W źródłach angielskich półton to semitone albo half step, a cały ton — tone albo whole step.

Spróbuj: Dźwięki i półtony każą ci liczyć półtony na klawiaturze, żeby budować akordy od dowolnej prymy.