Kurs

Gama molowaWkrótce

Gama molowa naturalna: jej brzmienie, jej układ i jej dwa związki z durem.

1. Brzmienie moloweUsłysz tę samą melodię w durze i w molu i co się zmienia.
2. a-moll na białych klawiszachBiałe klawisze od A do A to gama molowa naturalna bez krzyżyków i bemoli.
3. Układ gamy molowejCały, pół, cały, cały, pół, cały, cały i czym różni się od duru.
4. Tonacje równoległea-moll i C-dur mają wszystkie dźwięki wspólne; każda tonacja durowa ma równoległą molową o tercję małą niżej.
5. Tonacje jednoimienneC-dur i c-moll mają wspólną tonikę; moll obniża stopnie 3, 6 i 7.
6. Moll od dowolnego dźwiękuZbuduj gamę molową naturalną od dowolnej toniki.

Znaki przykluczoweWkrótce

Krzyżyki lub bemole na początku pięciolinii i jak odczytać z nich tonację.

Najlepiej po: Pięciolinia (Czytanie nut)

1. Po co są znaki przykluczoweKrzyżyki lub bemole tonacji zapisuje się raz na początku zamiast przy każdym dźwięku.
2. Kolejność krzyżykówFis, Cis, Gis, Dis, Ais, Eis, His: krzyżyki zawsze pojawiają się w tej kolejności.
3. Nazywanie tonacji krzyżykowejTonacja durowa leży o półton wyżej od ostatniego krzyżyka.
4. Kolejność bemoliB, Es, As, Des, Ges, Ces, Fes: kolejność krzyżyków od tyłu.
5. Nazywanie tonacji bemolowejTonacja durowa to przedostatni bemol; jeden bemol to F-dur.
6. Tonacje molowe ze znaków przykluczowychJeden zestaw znaków przykluczowych oznacza tonację durową i jej równoległą molową.
7. Koło kwintoweKażda kwinta w górę dodaje krzyżyk; każda kwinta w dół dodaje bemol.

Trzy odmiany mollaWkrótce

Gama molowa harmoniczna i melodyczna, pentatonika molowa i gama bluesowa.

1. Dźwięk prowadzącySiódmy stopień o półton poniżej toniki ciąży do niej; w molu naturalnym go brakuje.
2. Moll harmonicznyMoll naturalny z podwyższonym siódmym stopniem i szeroki krok, który zostaje między 6 a 7.
3. Moll melodycznyPodwyższ 6 i 7 w górę, by wygładzić ten krok; muzyka klasyczna obniża je w drodze w dół.
4. Pentatonika molowaPięć dźwięków molla naturalnego: 1, obniżona 3, 4, 5, obniżona 7.
5. Gama bluesowaPentatonika molowa plus obniżona kwinta, blue note.
6. Który moll?Odróżnij moll naturalny, harmoniczny i melodyczny, budując je.

Interwały w szczegółachWkrótce

Nazywanie interwałów po literach, interwały zwiększone i zmniejszone, przewrót i interwały większe niż oktawa.

1. Policz literyLiczba interwału liczy nazwy literowe: od C do E to tercja, bez względu na krzyżyki.
2. Zwiększone i zmniejszoneO półton szerszy od czystego lub wielkiego jest zwiększony; węższy od czystego lub małego jest zmniejszony.
3. Kwarta zwiększona, kwinta zmniejszonaF–H i H–F: tryton dostaje nazwę od swoich liter.
4. Przewrót interwałuOdwróć interwał, a liczby dadzą razem dziewięć: wielki staje się mały, czysty zostaje czysty.
5. Usłysz pary przewrotówTercja i jej seksta, sekunda i jej septyma, obok siebie.
6. Poza oktawąNony, decymy i undecymy to interwały proste plus oktawa.

Cztery trójdźwiękiWkrótce

Durowy, molowy, zmniejszony i zwiększony: każdy trójdźwięk to dwie tercje ułożone jedna na drugiej.

Najlepiej po: Czym jest akord (Harmonia)

1. Tercje jedna na drugiejTrójdźwięk to dwie tercje ułożone jedna na drugiej: durowy to wielka, potem mała; molowy to mała, potem wielka.
2. Trójdźwięk zmniejszonyDwie tercje małe: napięty akord z kwintą zmniejszoną.
3. Trójdźwięk zwiększonyDwie tercje wielkie: niespokojny akord z kwintą zwiększoną.
4. Cztery rodzaje ze słuchuOdróżnij cztery trójdźwięki po brzmieniu.
5. Zapis od dowolnej prymyZbuduj każdy rodzaj od dowolnej prymy, z właściwymi literami.
6. Symbole trójdźwiękówC, Cm, C° (Cdim) i C+ (Caug): symbole czterech trójdźwięków.

PrzewrotyWkrótce

Ten sam akord z innym swoim dźwiękiem w basie i jak go nazwać.

1. Postać zasadniczaPryma na dole: akord tak, jak został zbudowany.
2. Pierwszy przewrótTercja w basie: ten sam akord, lżejszy.
3. Drugi przewrótKwinta w basie: najmniej stabilna pozycja.
4. Akordy z ukośnikiemC/E oznacza akord C z dźwiękiem E w basie.
5. Który dźwięk jest w basie?Usłysz trójdźwięk i nazwij jego bas: pryma, tercja czy kwinta.
6. Dowolny trójdźwięk, dowolny przewrótZbuduj dowolny trójdźwięk w podanym przewrocie.

Skale modalne duroweWkrótce

Jońska, lidyjska i miksolidyjska: trzy gamy durowe, każda z jednym dźwiękiem, który ją wyróżnia.

1. Czym jest skala modalnaZagraj C-dur od innego dźwięku, a dom się przesunie: to jest skala modalna.
2. JońskaGama durowa to pierwsza skala modalna, jońska.
3. LidyjskaDur z podwyższoną kwartą: jasny i unoszący się.
4. MiksolidyjskaDur z obniżoną septymą: brzmienie wielu utworów rockowych i bluesowych.
5. Dźwięk barwyUsłysz, co robią podwyższona 4 i obniżona 7 nad trzymaną toniką.
6. Durowe skale modalne od dowolnej tonikiZbuduj skalę jońską, lidyjską i miksolidyjską od dowolnego dźwięku.

Skale modalne moloweWkrótce

Eolska, dorycka, frygijska i lokrycka: skale modalne z tercją małą.

1. EolskaMoll naturalny to szósta skala modalna, eolska.
2. DoryckaMoll z podwyższoną sekstą: brzmienie funku i jazzu modalnego.
3. FrygijskaMoll z obniżoną sekundą: ciemny, z hiszpańskim kolorytem.
4. LokryckaObniżona sekunda i kwinta: jedyna skala modalna, której akord toniczny jest zmniejszony.
5. Od najjaśniejszej do najciemniejszejUporządkuj siedem skal modalnych od lidyjskiej do lokryckiej, obniżając po jednym dźwięku.
6. Siedem skal, jedna tonikaZbuduj każdą skalę modalną od tej samej toniki i porównaj każdą z durem.

Akordy septymoweWkrótce

Akordy czterodźwiękowe: trójdźwięk plus septyma, w pięciu odmianach, które spotkasz wszędzie.

Najlepiej po: Przyciąganie dominanty (Harmonia)

1. Tercja na górzeDołóż jeszcze jedną tercję na trójdźwięk, a otrzymasz akord septymowy.
2. Akord z septymą wielkąTrójdźwięk durowy plus septyma wielka: Cmaj7.
3. Septymowy dominantowyTrójdźwięk durowy plus septyma mała: C7, akord, który chce się ruszyć.
4. Molowy z septymą małąTrójdźwięk molowy plus septyma mała: Cm7.
5. Półzmniejszony i zmniejszonyTrójdźwięk zmniejszony plus septyma mała to Cm7b5; obniż tę septymę jeszcze raz, a otrzymasz C°7.
6. Pięć septymowych ze słuchuOdróżnij pięć rodzajów po brzmieniu.
7. Akordy septymowe tonacjiW durze: Imaj7, ii7, iii7, IVmaj7, V7, vi7, viiø7.

RozszerzeniaWkrótce

Zawieszenia, dźwięki dodane, nony, undecymy, tercdecymy i dźwięki alterowane.

1. Akordy susZastąp tercję kwartą (sus4) lub sekundą (sus2).
2. Dźwięki dodaneadd9 i akord z sekstą: barwa bez septymy.
3. NonyJeszcze jedna tercja nad septymą: Cmaj9, C9, Cm9.
4. Undecymy i tercdecymyGórne rozszerzenia i dlaczego nad tercją wielką pomija się czystą undecymę.
5. Dominanty alterowaneNona obniżona i podwyższona, undecyma podwyższona, tercdecyma obniżona: napięcie na V7.
6. Czytanie pełnego symbolu akorduPrzeczytaj długi symbol i wiedz, których dźwięków wymaga, a które zostawia otwarte.

Zapis enharmonicznyWkrótce

To samo brzmienie, różne nazwy: dźwięki, interwały, tonacje i akordy, i dlaczego zapis oddaje znaczenie.

1. Podwójne krzyżyki i bemoleFisis brzmi jak G; gama potrzebuje go, gdy G zajmuje inny stopień.
2. Interwały enharmoniczneSekunda zwiększona i tercja mała brzmią tak samo, a znaczą co innego.
3. Sześć krzyżyków albo sześć bemoliFis-dur i Ges-dur: te same dźwięki, dwa zestawy znaków przykluczowych.
4. Siedem krzyżyków, siedem bemoliCis-dur i Ces-dur i dlaczego woli się ich enharmonicznych bliźniaków.
5. Poprawny zapis akordówDlaczego E-dur to E, Gis, H, a nie E, As, H.
6. Jeden akord, cztery rozwiązaniaAkord septymowy zmniejszony zapisany na cztery sposoby prowadzi do czterech różnych tonacji.

Poza durem i mollemWkrótce

Gama chromatyczna, całotonowa i zmniejszona oraz skale modalne gamy molowej melodycznej.

1. Gama chromatycznaWszystkie dwanaście półtonów, zapisane krzyżykami w górę i bemolami w dół.
2. Gama całotonowaSześć dźwięków, same całe tony: bez półtonu, bez przyciągania do domu.
3. Gama zmniejszonaPółtony i całe tony na przemian: osiem dźwięków, które powtarzają się co tercję małą.
4. Lidyjska dominantowaCzwarta skala modalna molla melodycznego: lidyjska z obniżoną septymą.
5. Skala alterowanaSiódma skala modalna molla melodycznego, do alterowanych akordów dominantowych.
6. Gama do każdego akorduDopasuj każdy rodzaj akordu do gam, które do niego pasują.

Szereg harmonicznyWkrótce

Dlaczego jedna struna brzmi jak wiele i skąd biorą się oktawy, kwinty i tercje.

1. AlikwotyPojedynczy dźwięk zawiera nad sobą wiele cichszych wysokości.
2. Oktawa, kwinta, kwartaPierwsze alikwoty to interwały czyste.
3. Tercja wielka w naturzePiąta harmoniczna to tercja wielka, dwie oktawy wyżej.
4. Barwa dźwiękuMieszanka alikwotów sprawia, że skrzypce i flet brzmią inaczej na tym samym dźwięku.
5. Strój równomiernie temperowanyDlaczego kwinty fortepianu są odrobinę za wąskie, tak by działała każda tonacja.

Wysoko i niskoWkrótce

Usłysz, który z dwóch dźwięków jest wyższy, od dużych odległości aż po jedną sekundę.

1. Daleko od siebieDwa dźwięki oddalone o oktawę lub więcej: który jest wyższy?
2. Bliżej siebieTo samo pytanie, gdy dźwięki dzieli kilka stopni.
3. O jeden krokPółton lub cały ton: najtrudniejszy przypadek.
4. Głośno to nie wysokoGłośniejszy dźwięk nie jest wyższym dźwiękiem: słuchaj poza głośnością.
5. W górę czy w dół?Czy krótka melodia kończy się wyżej, czy niżej, niż się zaczęła?

Sekundy i tercjeWkrótce

Małe interwały, którymi poruszają się melodie, usłyszane i nazwane.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Półton czy cały tonOdróżnij sekundę małą od sekundy wielkiej.
2. Sekundy w dółTe same dwie sekundy, opadające.
3. Tercja wielka czy małaJasne cztery półtony czy ciemne trzy.
4. Krok czy skokCzy to sekunda, czy tercja?
5. Tercje razemOba dźwięki naraz: tercje harmoniczne.
6. Cztery małe interwałyWszystkie cztery, w każdym kierunku.

Kwarty, kwinty, oktawyWkrótce

Interwały czyste: otwarte, stabilne i łatwe do rozpoznania.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Oktawa czy kwintaTa sama litera wyżej czy otwarta kwinta pod nią.
2. Kwarta czy kwintaPięć półtonów czy siedem: dwa otwarte brzmienia.
3. Interwały czyste w dółKwarty, kwinty i oktawy, opadające.
4. Interwały czyste razemGrane naraz: puste brzmienie power chordu.
5. Tryton wśród nichSześć półtonów, słyszane na tle kwarty i kwinty.

Piosenki-kotwiceWkrótce

Połącz każdy interwał z początkiem znanej melodii, a nazywanie zamieni się w rozpoznawanie.

1. Kotwice dla sekund i tercjiMelodie, których dwa pierwsze dźwięki tworzą sekundę lub tercję.
2. Kotwice dla kwart i kwintMelodie, które zaczynają się kwartą lub kwintą.
3. Kotwice dla oktawy i trytonuSkok o oktawę na początek piosenki i tryton, który otwiera „Marię”.
4. Kotwice w dółMelodie, które zaczynają się interwałem opadającym.
5. Twoje własne kotwiceWybierz melodię dla każdego interwału i sprawdź się z jej pomocą.

Dur i mollWkrótce

Akordy durowe brzmią jasno, a molowe ciemno: usłysz tę różnicę w jednym akordzie.

Najlepiej po: Czym jest akord (Harmonia)

1. Jasno i ciemnoAkord durowy i molowy na tej samej prymie.
2. Tercja robi różnicęPorusza się tylko środkowy dźwięk, o jeden półton.
3. Na innych prymachTen sam kontrast na prymach z całej klawiatury.
4. Melodia durowa czy molowaUsłysz, czy krótka melodia jest w tonacji durowej, czy molowej.
5. Za pierwszym razemNazwij rodzaj akordu po jednym przesłuchaniu.

Seksty i septymyWkrótce

Szerokie interwały, które poziom początkujący zostawił na koniec.

1. Seksta wielka i małaDziewięć półtonów czy osiem.
2. Septyma mała i wielkaDziesięć półtonów czy jedenaście: jedna zawisa, druga ciągnie w górę do oktawy.
3. Septyma czy oktawaSeptymie wielkiej brakuje jednego półtonu do oktawy.
4. Szerokie interwały w dółSeksty i septymy, opadające.
5. Szerokie interwały razemSeksty i septymy, grane naraz.
6. Kotwice dla szerokich interwałówMelodie, które zaczynają się sekstą lub septymą.

Wszystkie dwanaścieWkrótce

Każdy interwał w obrębie oktawy, w górę, w dół i jednocześnie.

Najlepiej po: Interwały w szczegółach (Podstawy)

1. Pary przewrotów ze słuchuTercja na tle swojej seksty, sekunda na tle swojej septymy.
2. Wszystkie dwanaście w góręKażdy interwał, wznoszący.
3. Wszystkie dwanaście w dółKażdy interwał, opadający.
4. Wszystkie dwanaście razemKażdy interwał, grany naraz.
5. Niski i wysoki rejestrTe same interwały w niskiej i w wysokiej oktawie.
6. Wszystkie kierunki narazWznoszące, opadające i harmoniczne, wymieszane.

Cztery trójdźwięki ze słuchuWkrótce

Do durowego i molowego dołączają zmniejszony i zwiększony.

Najlepiej po: Cztery trójdźwięki (Podstawy)

1. Zmniejszony ze słuchuCiasne, napięte brzmienie dwóch tercji małych.
2. Zwiększony ze słuchuRozciągnięte brzmienie dwóch tercji wielkich.
3. Zmniejszony czy zwiększonyDwa skrajne rodzaje obok siebie.
4. Wszystkie cztery trójdźwiękiDurowy, molowy, zmniejszony czy zwiększony.
5. Trójdźwięki w przewrocieNazwij rodzaj akordu, gdy pryma nie jest na dole.

I, IV i V ze słuchuWkrótce

Usłysz ruch trzech głównych akordów i nazwij każdy z nich w jego tonacji.

Najlepiej po: I, IV i V (Harmonia)

1. W domu i poza domemUsłysz I jako odpoczynek, a V jako napięcie.
2. I czy IVOdróżnij tonikę od subdominanty.
3. I, IV czy VNazwij każdy z trzech głównych akordów.
4. Następny akordPrzewidź następny akord w następstwie trzech akordów.
5. W innych tonacjachTe same następstwa w G-dur, D-dur i F-dur.
6. i, iv i V w moluGłówne akordy tonacji molowej, z jej durowym V.

Kadencje ze słuchuWkrótce

Jak kończą się frazy: kadencja autentyczna, plagalna, zawieszona i zwodnicza, ze słuchu.

Najlepiej po: Kadencje (Harmonia)

1. Zakończone czy nieAutentyczna czy zawieszona: czy fraza kończy się w domu?
2. AmenKadencja plagalna, IV do I.
3. NiespodziankaKadencja zwodnicza: V idzie do vi zamiast do I.
4. Cztery zakończeniaNazwij wszystkie cztery kadencje.
5. Kadencje w moluTe same cztery zakończenia w tonacji molowej.

ii, iii i vi ze słuchuWkrótce

Akordy molowe tonacji durowej, słyszane wewnątrz następstw akordów.

Najlepiej po: ii, iii i vi (Harmonia)

1. vi, równoległa molowaUsłysz, jak vi zastępuje I.
2. ii przed VUsłysz, jak ii prowadzi do V.
3. iii, ten rzadkiUsłysz iii między I a vi.
4. Pętla czterech akordówI-V-vi-IV i jej przesunięcia.
5. Dowolny akord diatonicznyNazwij dowolny z siedmiu akordów tonacji.

Akordy septymowe ze słuchuWkrótce

Pięć rodzajów akordów septymowych, osobno i w następstwach akordów.

Najlepiej po: Akordy septymowe (Podstawy)

1. Maj7 czy septymowy dominantowyTen sam trójdźwięk z septymą wielką lub małą na górze.
2. Molowy septymowy ze słuchuMiękkie brzmienie trójdźwięku molowego z septymą małą.
3. Dwa zmniejszone septymowePółzmniejszony czy całkowicie zmniejszony.
4. Wszystkie pięć septymowychNazwij dowolny z pięciu rodzajów.
5. Septymowe w następstwieUsłysz ii7-V7-Imaj7 i nazwij każdy akord.

Zapożyczone i wtrąconeWkrótce

Akordy spoza tonacji: zapożyczone z molla albo wskazujące na inny akord.

Najlepiej po: Dominanty wtrącone (Harmonia), Zapożyczenia modalne (Harmonia)

1. Zapożyczone ivUsłysz molowe iv w tonacji durowej.
2. bVI i bVII ze słuchuDwa akordy durowe zapożyczone z jednoimiennej tonacji molowej.
3. Dominanta dominanty ze słuchuUsłysz durowe II, które ciągnie do V.
4. Wskazując na vi i IVUsłysz V/vi i V7/IV.
5. Zapożyczony czy wtrącony?Odróżnij akord zapożyczony od dominanty wtrąconej.
6. Który akord chromatyczny następnyPrzewidź następny akord w następstwie chromatycznym.

Słyszenie modulacjiWkrótce

Usłysz, jak muzyka zmienia swój dom, i nazwij, dokąd przeszła.

Najlepiej po: Modulacja (Harmonia)

1. Nowy domUsłysz, jak następstwo akordów osiada w nowej tonacji.
2. O kwintę w góręUsłysz przejście do tonacji dominanty.
3. Do równoległej molowejUsłysz przejście z duru do jego równoległej tonacji molowej.
4. Usłysz akord wspólnyUsłysz akord, który należy do obu tonacji.
5. Nazwij nową tonacjęPowiedz, dokąd przeszła muzyka.

Dyktando melodyczneWkrótce

Usłysz krótką melodię i zapisz ją, od jednego stopnia do całej frazy.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. Jeden stopień po kadencjiUsłysz tonację, potem jeden dźwięk: nazwij jego stopień gamy.
2. Pierwsze pięć stopniTrzydźwiękowe melodie, które idą krokami od do do sol.
3. Cała gamaMelodie poruszające się krokami przez całą oktawę.
4. Skoki w akordzie tonicznymMelodie, które skaczą między 1, 3 i 5.
5. Dowolny skokMelodie ze skokami na dowolny stopień.
6. Dłuższe frazyOśmiodźwiękowe frazy, słyszane trzy razy.

Dyktando w moluWkrótce

Dyktando w tonacjach molowych, z dźwiękami chromatycznymi, rytmem i linią basu.

Najlepiej po: Trzy odmiany molla (Podstawy), Dyktando rytmiczne (Rytm)

1. Stopnie w moluNazywaj stopnie w tonacji molowej, z jej obniżoną 3, 6 i 7.
2. Podwyższony siódmy stopieńMelodie, które używają dźwięku prowadzącego molla harmonicznego.
3. Chromatyczne dźwięki przejścioweDźwięki spoza tonacji między dwoma dźwiękami z tonacji.
4. Wysokość i rytmZapisz dźwięki razem z ich rytmem.
5. Linia basuZapisz najniższy głos następstwa akordów.

PulsWkrótce

Pod muzyką płynie równa miara; poczuj ją, wystukaj i zmierz jej szybkość.

1. Poczuj miaręStukaj razem z równą miarą.
2. Pewne ręceUtrzymaj równą miarę przez dwa takty, nie odpływając.
3. Szybciej i wolniejTa sama miara w różnych tempach.
4. Uderzenia na minutęTempo liczy się w uderzeniach na minutę: 60 to jedno uderzenie na sekundę.
5. Dopasuj tempoUstaw metronom na miarę, którą słyszysz.

MetronomWkrótce

Jak działa metronom, jak z nim grać i jakimi słowami określa się tempo.

1. Jak działa metronomWahadło, ciężarek i dlaczego przesunięcie ciężarka zmienia szybkość.
2. Wolno znaczy trudnoUtrzymaj równą miarę w wolnym tempie.
3. Oznaczenia tempaLargo, Andante, Allegro, Presto: włoskie nazwy szybkości.
4. OdliczaniePolicz raz, dwa, trzy, cztery przed rozpoczęciem, aby ustalić tempo.
5. Granie z klikiemWystukaj rytm na tle kliknięć metronomu.

Długie i krótkieWkrótce

Dźwięki trwają określoną liczbę miar: ćwierćnuty, półnuty i całe nuty oraz pauza.

1. ĆwierćnutaJedna miara: nuta, która zgadza się z pulsem.
2. PółnutaDwie miary: trzymaj ją przez następne kliknięcie.
3. Ćwierćnuty i półnutyMieszaj nuty na jedną i na dwie miary.
4. Pauza ćwierćnutowaJedna miara ciszy: policz ją, nie wystukuj.
5. Cała nutaCztery miary: nuta, która wypełnia takt na cztery.
6. Przeczytaj rytmPrzeczytaj rytm jednego taktu i wystukaj go za pierwszym razem.

Takty i metrumWkrótce

Miary łączą się w grupy: takty, oznaczenia metrum, mocne i słabe części taktu.

1. TaktyKreski taktowe grupują miary w takty o równej długości.
2. Cztery czwarteMetrum 4/4: cztery miary ćwierćnutowe w każdym takcie.
3. Mocne i słabe miaryPierwsza miara jest najmocniejsza, trzecia zaraz po niej.
4. Trzy czwarteTrzy miary w takcie: walc.
5. Dwie czwarteDwie miary w takcie: marsz.
6. Na dwa, trzy czy cztery?Usłysz utwór i powiedz, czy liczy się go na dwa, na trzy czy na cztery.

ÓsemkiWkrótce

Podziel miarę na dwie części: ósemki i „i” między miarami.

1. Dwie na miaręÓsemki dzielą każdą miarę na pół.
2. Liczenie „i”Mów „1 i 2 i”, aby umieścić ósemki.
3. Ósemki i ćwierćnutyMieszaj nuty na pół miary i na jedną miarę.
4. Ósemki wokół pauzPary ósemek z pauzami ćwierćnutowymi między nimi.
5. Samotna ósemkaPojedyncza ósemka z chorągiewką i nuta, która po niej następuje.
6. Rytmy dwutaktoweDłuższe rytmy z ćwierćnutami, półnutami i ósemkami.

SzesnastkiWkrótce

Podziel miarę na cztery części: szesnastki i ich połączenia z ósemkami.

1. Cztery na miaręSzesnastki dzielą każdą miarę na cztery: „1 e i a”.
2. Ósemka i dwie szesnastkiDługa-krótka-krótka w obrębie jednej miary.
3. Dwie szesnastki i ósemkaKrótka-krótka-długa w obrębie jednej miary.
4. Szesnastki w takciePołącz wszystkie trzy wzory w jednym takcie.
5. Szesnastki w szybkim tempieTe same wzory w szybszym tempie.

Kropki i łukiWkrótce

Dwa sposoby, by dźwięk trwał dłużej, niż wskazuje jego symbol.

1. ŁukŁuk łączy dwie nuty w jeden dłuższy dźwięk.
2. Przez kreskę taktowąŁuk przenosi dźwięk do następnego taktu.
3. KropkaKropka dodaje połowę wartości nuty: półnuta z kropką trwa trzy miary.
4. Ćwierćnuta z kropkąPółtorej miary, zwykle z ósemką po niej.
5. Kropka czy łuk?To samo brzmienie zapisane na dwa sposoby i kiedy używa się każdego z nich.

Poza miarąWkrótce

Synkopa: dźwięki, które wypadają między miarami.

1. Cisza na mierzePauza ósemkowa: nic na mierze, dźwięk na „i”.
2. SynkopaÓsemka, ćwierćnuta, ósemka: akcent przesuwa się poza miarę.
3. Łuk przez miaręSynkopa zapisana za pomocą łuków.
4. AntycypacjaDźwięk, który przychodzi o ósemkę przed taktem, do którego należy.
5. Synkopowane szesnastkiSzesnastka, ósemka, szesnastka.
6. Groove’yDwutaktowe wzory z funku, popu i samby.

Więcej metrówWkrótce

Przedtakty, alla breve, walce z ósemkami i takty, które zmieniają długość.

1. PrzedtaktMelodia może zacząć się przed pierwszą miarą.
2. Alla breve2/2: dwie miary półnutowe w takcie.
3. Trzy czwarte z ósemkamiRytmy walca z ósemkami.
4. Schematy dyrygowaniaPoczuj dwa, trzy i cztery po kształcie ruchu ręki dyrygenta.
5. Zmienne metrumTakt 3/4 wśród taktów 4/4.

Metrum złożoneWkrótce

Miary dzielone na trzy: 6/8, 9/8 i 12/8.

1. Sześć ósmychDwie miary w takcie, każda podzielona na trzy.
2. Miara w ćwierćnucie z kropkąW 6/8 miarą jest ćwierćnuta z kropką.
3. Sześć ósmych czy trzy czwarte?Sześć ósemek pogrupowanych w dwie trójki albo w trzy dwójki.
4. Dziewięć ósmych i dwanaście ósmychTrzy i cztery miary złożone w takcie.
5. Rytmy w metrum złożonymWzory ćwierćnuta-ósemka i z kropką w obrębie każdej miary.

TrioleWkrótce

Trzy w czasie dwóch i inne grupy niemiarowe.

1. Trzy w czasie dwóchTriole ósemkowe mieszczą trzy dźwięki w jednej mierze.
2. Triole i ósemkiPrzełączaj się między dzieleniem miary na dwa i na trzy.
3. Triole ćwierćnutoweTrzy dźwięki na przestrzeni dwóch miar.
4. Triole szesnastkoweSześć dźwięków w jednej mierze.
5. KwintolePięć dźwięków w jednej mierze.

Swing i shuffleWkrótce

Ósemki grane długo-krótko: feeling jazzu i bluesa.

1. Równo czy na swingUsłysz pary długa-krótka, które swing robi z ósemek.
2. Ósemki swingoweWystukuj ósemki z feelingiem swingu.
3. ShuffleTriola z pominiętym środkowym dźwiękiem.
4. Swing i tempoSwing staje się równiejszy, gdy tempo rośnie.
5. BackbeatAkcentuj drugą i czwartą miarę.

Dyktando rytmiczneWkrótce

Usłysz rytm i zapisz go.

1. Ćwierćnuty i półnuty ze słuchuZapisz rytmy z ćwierćnut i półnut.
2. Ósemki ze słuchuRytmy z ósemkami.
3. Pauzy i łuki ze słuchuRytmy z pauzami i nutami połączonymi łukiem.
4. Szesnastki ze słuchuRytmy z szesnastkami.
5. Sześć ósmych ze słuchuRytmy w metrum złożonym.
6. Synkopa ze słuchuRytmy z dźwiękami poza miarą.

Metra nieparzysteWkrótce

Takty na pięć i na siedem, grupowane po dwa i po trzy, oraz hemiola.

1. Pięć czwartychPięć miar pogrupowanych 3+2 albo 2+3.
2. Siedem ósmychSiedem ósemek pogrupowanych 2+2+3 i jego przestawienia.
3. Jakie grupowanie?Usłysz, jak pogrupowany jest takt na siedem.
4. HemiolaDwa takty na trzy, które brzmią jak trzy takty na dwa.
5. Dwa takty na siedemDłuższe wzory w 7/8.

PolirytmiaWkrótce

Dwa pulsy naraz: trzy na dwa, cztery na trzy.

1. Trzy na dwaUsłysz trzy równe dźwięki na tle dwóch w tym samym odcinku czasu.
2. Wystukaj trzyStukaj trzy, gdy brzmi dwa.
3. Wystukaj dwaStukaj dwa, gdy brzmi trzy.
4. Obie ręceJedna ręka stuka trzy, druga dwa.
5. Cztery na trzyKolejna polirytmia, obiema rękami.

PięcioliniaWkrótce

Pięć linii i cztery pola oraz klucz, który nadaje im nazwy.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. Pięć linii, cztery polaNuty stoją na liniach albo w polach; wyżej na pięciolinii znaczy wyżej w brzmieniu.
2. Linia czy poleOdróżnij nutę na linii od nuty w polu.
3. Krok i skok na pięcioliniiZ linii do najbliższego pola to krok; z linii do następnej linii przeskakuje się jedną literę.
4. Klucz wiolinowyKlucz G owija się wokół drugiej linii: ta linia to G.
5. Dźwięki wokół GLicz w górę i w dół od G, by nazwać jego sąsiadów.

Linie w kluczu wiolinowymWkrótce

Pięć linii pięciolinii w kluczu wiolinowym: E, G, H, D, F.

1. E, G, H, D, FPięć linii od dołu do góry.
2. Trzy dolne linieE, G i H.
3. Trzy górne linieH, D i F.
4. Wszystkie pięć liniiDowolna linia, w dowolnej kolejności.
5. Linie bez liczeniaNazwij każdą linię na pierwszy rzut oka.

Pola w kluczu wiolinowymWkrótce

Cztery pola to F, A, C, E oraz pola tuż poza pięciolinią.

1. F, A, C, ECztery pola od dołu do góry.
2. Pola bez liczeniaNazwij każde pole na pierwszy rzut oka.
3. Linie i pola razemDowolna nuta na pięciolinii w kluczu wiolinowym.
4. Tuż poza pięcioliniąD pod dolną linią i G nad górną.
5. Czytanie z wyprzedzeniemWidź następną nutę, nazywając tę.

Środkowe CWkrótce

Pierwsza linia dodana i czytanie dźwięków przez ich granie.

1. Jedna linia dodanaŚrodkowe C stoi na własnej krótkiej linii pod pięciolinią.
2. Od środkowego C w góręC, D i E na dole pięciolinii w kluczu wiolinowym.
3. Środkowe C na Twoim instrumencieZnajdź przeczytane C na klawiaturze lub na gryfie.
4. Przeczytaj i zagrajOdpowiadaj, grając dźwięk zamiast go nazywać.
5. Od środkowego C do góryCały zakres od środkowego C do G nad pięciolinią.

Krzyżyki i bemole na pięcioliniiWkrótce

Krzyżyk, bemol i kasownik oraz jak długo obowiązują.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. Znak krzyżykaKrzyżyk przed nutą podwyższa ją o półton.
2. Znak bemolaBemol przed nutą obniża ją o półton.
3. Znak kasownikaKasownik znosi krzyżyk lub bemol.
4. Do kreski taktowejZnak chromatyczny obowiązuje do końca swojego taktu.
5. Znaki chromatyczne na pierwszy rzut okaCzytaj krzyżyki, bemole i kasowniki bez zwalniania.

Czytanie melodiiWkrótce

Czytaj dźwięki jako linię: krokami, małymi i dużymi skokami, jeden po drugim.

1. Kroki na pięcioliniiNuty idące linia, pole, linia poruszają się krokami.
2. Małe i duże skokiWiększe odstępy na pięciolinii to większe interwały.
3. Przeczytaj melodięNazwij dźwięki krótkiej melodii.
4. Zagraj melodięGraj dźwięki krótkiej melodii w trakcie czytania.
5. Cała frazaPrzeczytaj frazę, mając przed oczami kolejne nuty.

Klucz basowyWkrótce

Klucz F: jego linie, jego pola i środkowe C od dołu.

1. Klucz FDwie kropki otaczają czwartą linię: ta linia to F.
2. Linie w kluczu basowymG, H, D, F, A od dołu do góry.
3. Pola w kluczu basowymA, C, E, G od dołu do góry.
4. Linie i pola w kluczu basowymDowolna nuta na pięciolinii w kluczu basowym.
5. Środkowe C od dołuJedna linia dodana nad pięciolinią w kluczu basowym.
6. Wiolinowy czy basowy?Ta sama linia oznacza inny dźwięk w każdym kluczu.

System fortepianowyWkrótce

Klucz wiolinowy i basowy połączone klamrą, ze środkowym C pomiędzy nimi.

1. Dwie pięciolinie, jedna klamraSystem fortepianowy łączy klucz wiolinowy i basowy w muzyce na instrumenty klawiszowe.
2. Środkowe C w obu kluczachTo samo środkowe C, zapisane na jednej albo drugiej pięciolinii.
3. Lewa ręka, prawa rękaPięciolinia basowa to przeważnie lewa ręka, wiolinowa prawa.
4. Cały zakresNuty z obu pięciolinii, wymieszane.
5. Obie pięciolinie na pierwszy rzut okaCzytaj cały system fortepianowy bez liczenia.

Linie dodaneWkrótce

Dźwięki nad i pod pięciolinią oraz numery oktaw, które je nazywają.

1. Nad pięciolinią wiolinowąA i C na dwóch pierwszych liniach dodanych nad nią.
2. Pod pięciolinią wiolinowąW dół od środkowego C: H i A.
3. Pod pięciolinią basowąE i C na dwóch pierwszych liniach dodanych pod nią.
4. Nad pięciolinią basowąW górę od środkowego C: D i E.
5. Numery oktawŚrodkowe C to C4; każde C zaczyna nowy numer.
6. Znaki oktawowe8va i 8vb: czytaj o oktawę wyżej lub niżej i oszczędzaj linie dodane.

Znaki przykluczowe na pięcioliniiWkrótce

Gdzie stoją krzyżyki i bemole oraz czytanie dźwięków, które zmienia znak przykluczowy.

Najlepiej po: Znaki przykluczowe (Podstawy)

1. Gdzie stoją krzyżykiKażdy krzyżyk na swojej linii lub w swoim polu, w stałej kolejności i kształcie.
2. Gdzie stoją bemoleKażdy bemol na swojej linii lub w swoim polu, w stałej kolejności i kształcie.
3. Dźwięki w tonacjiW G-dur każde F to Fis, choć obok nuty nie stoi żaden znak.
4. Znaki przykluczowe w kluczu basowymTe same znaki przykluczowe, umieszczone o linię niżej.
5. Znaki chromatyczne wbrew tonacjiKasownik znosi znak przykluczowy na jeden takt.

Klucz altowyWkrótce

Klucz, który wskazuje środkowe C na środkowej linii.

1. Klucz, który wskazuje CŚrodek klucza C wskazuje środkowe C; w kluczu altowym to środkowa linia.
2. Linie w kluczu altowymF, A, C, E, G od dołu do góry.
3. Pola w kluczu altowymG, H, D, F od dołu do góry.
4. Klucz altowy na pierwszy rzut okaDowolna nuta w kluczu altowym, bez liczenia.
5. Kto czyta w kluczu altowymAltówka i dlaczego jej skala pasuje do tego klucza.

Klucz tenorowyWkrótce

Klucz C przesunięty o linię w górę i przechodzenie między czterema kluczami.

1. Klucz C idzie w góręKlucz tenorowy umieszcza środkowe C na czwartej linii.
2. Linie w kluczu tenorowymD, F, A, C, E od dołu do góry.
3. Pola w kluczu tenorowymE, G, H, D od dołu do góry.
4. Kto czyta w kluczu tenorowymWiolonczela, fagot i puzon, w swoim wysokim rejestrze.
5. Cztery kluczeNazywaj nuty, gdy klucz zmienia się między wiolinowym, basowym, altowym i tenorowym.

Czytanie w tempieWkrótce

Czytaj na czas, mając przed oczami kolejne dźwięki.

1. Jedna nuta na sekundęNazwij każdą nutę, zanim skończy się jej czas.
2. SzybciejMniej czasu na nutę.
3. Patrz naprzód na czasTrzy nuty w polu widzenia i limit czasu na każdą.
4. Klucz basowy na czasCzytanie na czas w kluczu basowym.
5. Znaki przykluczowe na czasCzytanie na czas ze znakami przykluczowymi.

Czytanie a vistaWkrótce

Zagraj to, co czytasz, za pierwszym razem i w tempie.

1. Zanim zagraszNajpierw sprawdź klucz, tonację oraz najwyższą i najniższą nutę.
2. Kształty, nie nutyCzytaj kroki, skoki i powtórzone dźwięki jako kształty.
3. Zagraj to na czasZagraj każdą nutę na swoim instrumencie, zanim skończy się jej czas.
4. Klucz basowy a vistaGraj nuty w kluczu basowym na czas.
5. Znaki chromatyczne a vistaGraj nuty ze znakami chromatycznymi na czas.

Instrumenty transponująceWkrótce

Instrumenty, których zapisany dźwięk nie jest dźwiękiem, który brzmi.

Najlepiej po: Interwały w szczegółach (Podstawy)

1. Zapisany i brzmiącyZapisane C klarnetu in B brzmi jako B.
2. Instrumenty in BKlarnet, trąbka i saksofon tenorowy oraz interwał, o jaki każdy z nich brzmi niżej.
3. Instrumenty in F i in EsRóg brzmi o kwintę niżej, saksofon altowy o sekstę wielką niżej.
4. Strój koncertowyZamień zapisaną nutę na dźwięk, który brzmi.
5. Transpozycja o oktawęGitara i bas brzmią o oktawę niżej, niż czytają.

Czym jest akordWkrótce

Trzy dźwięki naraz: trójdźwięki durowe i molowe.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Dźwięki narazAkord to trzy lub więcej dźwięków brzmiących razem.
2. Pryma, tercja, kwintaTrójdźwięk: pryma, tercja nad nią i kwinta nad nią.
3. Trójdźwięk durowyTercja wielka i kwinta czysta nad prymą.
4. Trójdźwięk molowyTercja mała i kwinta czysta: środkowy dźwięk o półton niżej.
5. Akord durowy czy molowy?Odróżnij je ze słuchu.
6. Nazwy akordówC oznacza C-dur; Cm oznacza c-moll.

Akordy tonacjiWkrótce

Akord na każdym dźwięku gamy durowej i cyfry, które je nazywają.

Najlepiej po: Gama durowa (Podstawy)

1. Akord na każdym dźwiękuUłóż tercje na każdym dźwięku C-dur, używając tylko dźwięków gamy.
2. Cyfry rzymskieNazywaj akordy według stopnia, na którym stoją: I, ii, iii, IV, V, vi, vii°.
3. Durowe, molowe, moloweW każdej tonacji durowej I, IV i V są durowe; ii, iii i vi są molowe.
4. Ten inny: vii°Akord na siódmym stopniu ma kwintę mniejszą o półton: zmniejszony.
5. Akordy G-durTe same siedem akordów, zbudowanych od G.
6. Akordy w dowolnej tonacji durowejZbuduj dowolny ponumerowany akord w dowolnej tonacji durowej.

I, IV i VWkrótce

Trzy główne akordy i piosenki zbudowane tylko na nich.

1. Trzy akordy, wiele piosenekI, IV i V niosą tysiące piosenek.
2. Od I do V i z powrotemUsłysz, jak tonika przechodzi do dominanty i wraca.
3. Od I do IV i z powrotemUsłysz, jak tonika przechodzi do subdominanty i wraca.
4. Dwunastotaktowy bluesI, IV i V w schemacie bluesa.
5. Trzy akordy w dowolnej tonacjiNazwij I, IV i V w G-dur, D-dur i F-dur.

Następstwa, których używają wszyscyWkrótce

Czteroakordowe pętle, na których opiera się większość piosenek pop.

1. I-V-vi-IVPętla niezliczonych piosenek pop.
2. I-vi-IV-VNastępstwo lat pięćdziesiątych.
3. vi-IV-I-VTe same cztery akordy, zaczynając od vi.
4. Co będzie dalej?Przewidź następny akord w znanej pętli.
5. Nazwij pętlęUsłysz pętlę czterech akordów i nazwij jej akordy.

Tonika, subdominanta, dominantaWkrótce

Co robi każdy akord: odpoczywa, oddala się, ciągnie do domu.

1. Spoczynek, ruch, napięcieTonika odpoczywa, subdominanta się oddala, dominanta ciągnie do domu.
2. Oznacz funkcjęOznacz I, IV i V jako tonikę, subdominantę i dominantę.
3. Tam i z powrotemCykl tonika-subdominanta-dominanta-tonika, na którym opiera się większość fraz.
4. Usłysz funkcjęNazwij funkcję akordu w następstwie.
5. Funkcje w innych tonacjachTen sam cykl w G-dur i F-dur.

ii, iii i viWkrótce

Akordy molowe, które zastępują akordy główne.

1. ii zamiast IVii ma dwa dźwięki wspólne z IV i pełni tę samą funkcję.
2. vi zamiast Ivi ma dwa dźwięki wspólne z I.
3. iii, pomiędzyiii ma dźwięki wspólne z I i z V.
4. ii-V-I w trójdźwiękachNastępstwo, które prowadzi do domu przez ii.
5. Łańcuch kwintvi-ii-V-I: każdy akord o kwintę wyżej od następnego.

Przyciąganie dominantyWkrótce

Dźwięk prowadzący, akord dominanty septymowej i jego tryton.

1. Dźwięk prowadzący ciągnieTercja V leży o półton poniżej toniki i do niej się wznosi.
2. Dominanta septymowaDodaj septymę małą nad prymą V: V7.
3. Tryton się rozwiązujeW V7 tercja idzie o półton w górę, a septyma o sekundę w dół.
4. V czy V7?Usłysz dodatkowe przyciąganie, które daje septyma.
5. vii°, kuzyn dominantyvii° zawiera ten sam tryton i pełni tę samą funkcję.

KadencjeWkrótce

Cztery sposoby, w jakie kończy się fraza.

1. Kadencja autentycznaV do I: kropka na końcu zdania.
2. Kadencja plagalnaIV do I: amen.
3. Kadencja zawieszonaZakończenie na V: przecinek.
4. Kadencja zwodniczaV do vi: niespodziewany skręt.
5. Cztery kadencjeNazwij dowolną z czterech.

Harmonia w moluWkrótce

Akordy tonacji molowej i dlaczego jej V jest durowe.

Najlepiej po: Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. Akordy molla naturalnegoi, ii°, III, iv, v, VI, VII.
2. Dlaczego V jest durowePodwyższ siódmy stopień, a v stanie się V, z dźwiękiem prowadzącym.
3. i-iv-V-iPodstawowe następstwo akordów w molu.
4. VI i VII w moluAkordy durowe na szóstym i siódmym stopniu.
5. Kadencje tonacji molowejZakończenia autentyczne, zawieszone i zwodnicze w molu.
6. Tercja pikardyjskaZakończenie utworu molowego na durowej tonice.

ii-V-IWkrótce

Następstwo akordów w sercu jazzu, ze wszystkimi septymami.

Najlepiej po: Akordy septymowe (Podstawy)

1. ii7-V7-Imaj7Durowe ii-V-I, w którym każdy akord jest septymowy.
2. Dźwięki przewodnieTercje i septymy poruszają się krokami przez ii-V-I.
3. ii-V-I w każdej tonacjiTo samo następstwo dookoła koła kwintowego.
4. Molowe ii-V-iiiø7-V7-i.
5. Łańcuchy ii-Vii-V w ii-V: jak standardy przechodzą przez tonacje.

Dominanty wtrąconeWkrótce

Pożyczenie dominanty, by wskazać akord inny niż I.

1. Dominanta dominantyW C-dur akord D-dur wskazuje na G.
2. V/viW C-dur akord E-dur wskazuje na a-moll.
3. V7/IVW C-dur akord C7 wskazuje na F.
4. V/ii i V/iiiA-dur wskazuje na d-moll; H-dur wskazuje na e-moll.
5. Wtrącone akordy dźwięku prowadzącegovii° danego akordu: inny sposób, by na niego wskazać.
6. TonikalizacjaDominanta wtrącona robi z akordu chwilową tonikę bez opuszczania tonacji.

Zapożyczenia modalneWkrótce

Akordy wzięte z jednoimiennej tonacji molowej.

1. Molowe ivPożycz iv z jednoimiennej tonacji molowej: słodko-gorzka kadencja plagalna.
2. bVI i bVIIDwa akordy durowe z jednoimiennej tonacji molowej.
3. bIIIAkord durowy na obniżonym trzecim stopniu.
4. Zapożyczone ii°Zmniejszone ii z molla, wewnątrz tonacji durowej.
5. Akord zapożyczony czy wtrącony?Odróżnij akord zapożyczony od dominanty wtrąconej.
6. Zapożyczenia w piosenkachI-bVII-IV w rocku i bVI-bVII-I na końcu piosenki.

ModulacjaWkrótce

Zmiana tonacji i potwierdzenie nowej tonacji kadencją.

Najlepiej po: Znaki przykluczowe (Podstawy)

1. Zmiana domuModulacja to nowa tonika potwierdzona kadencją.
2. Tonacje pokrewneTonacje różniące się jednym krzyżykiem lub bemolem oraz ich tonacje równoległe.
3. Akord wspólnyAkord należący do obu tonacji jest zawiasem zmiany.
4. Do tonacji dominantyModuluj z C-dur do G-dur.
5. Do tonacji równoległejModuluj z C-dur do a-moll.
6. Modulacja bezpośredniaZmiana tonacji bez akordu wspólnego, jak podniesienie o sekundę pod koniec piosenki.

Harmonia modalnaWkrótce

Następstwa akordów, które pozostają w skali modalnej zamiast w durze lub mollu.

Najlepiej po: Skale modalne durowe (Podstawy), Skale modalne molowe (Podstawy)

1. Doryckie vampyi-IV w molu: podwyższona seksta wewnątrz akordu.
2. Miksolidyjski rockI-bVII-IV: obniżona septyma wewnątrz akordu.
3. Lidyjskie uniesienieI-II: podwyższona kwarta wewnątrz durowego II.
4. Frygijski kolorytbII-i: obniżona sekunda wewnątrz akordu.
5. Unikanie VDlaczego muzyka modalna unika V7, które ściągnęłoby ją do duru lub molla.

Czytanie całej piosenkiWkrótce

Połącz wszystko: tonacja, cyfry rzymskie, akordy chromatyczne i to, czego symbole nie mówią.

1. Znajdź tonacjęUstal tonację piosenki z jej akordów i ostatniej kadencji.
2. Cyfry rzymskie dla piosenkiNazwij każdy akord następstwa według stopnia.
3. Wypatrz akord chromatycznyZnajdź akord, który pochodzi spoza tonacji.
4. Czego symbol nie mówiPrzewrót, układ i dublowanie nie są zawarte w symbolu.
5. Substytucja trytonowabII7 zastępuje V7, bo mają ten sam tryton.
6. Przeanalizuj piosenkęPrzeanalizuj całą piosenkę na podstawie jej rozpiski akordów.

KlawiaturaWkrótce

Grupy czarnych klawiszy jako mapa do każdego dźwięku.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. Dwójki i trójkiCzarne klawisze występują w grupach po dwa i po trzy: to Twoja mapa.
2. C i FC leży na lewo od dwóch czarnych klawiszy, F na lewo od trzech.
3. Wszystkie białe klawiszeZnajdź dowolny biały klawisz po nazwie.
4. Każdy czarny klawiszKażdy czarny klawisz ma nazwę z krzyżykiem i nazwę z bemolem.
5. Oktawy na klawiaturzeUkład powtarza się co dwanaście klawiszy.

Ułożenie dłoniWkrótce

Numery palców i pozycje pięciopalcowe.

1. Numery palcówKciuk to 1, mały palec to 5, w obu dłoniach.
2. Pozycja CPalce prawej ręki od 1 do 5 na C, D, E, F, G.
3. Pozycja GTen sam kształt przeniesiony na G: G, A, H, C, D.
4. Pozycja C lewej rękiPalec 5 lewej ręki na C, kciuk na G.
5. Melodia na pięć palcówZagraj krótką melodię w pozycji C według numerów palców.

Czytaj i grajWkrótce

Od pięciolinii w kluczu wiolinowym do klawisza pod Twoim palcem.

Najlepiej po: Środkowe C (Czytanie nut)

1. Środkowe C na fortepianieC najbliżej środka i jego miejsce na pięciolinii.
2. Czytanie w pozycji CGraj od C do G w trakcie czytania.
3. Czytanie w pozycji GGraj od G do D w trakcie czytania.
4. Krzyżyki i bemole z nutZagraj czarny klawisz, którego wymaga znak chromatyczny.
5. Melodia z nutPrzeczytaj i zagraj krótką melodię.

Interwały na klawiaturzeWkrótce

Zobacz i zagraj odległość między dwoma klawiszami.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Kroki i skoki na klawiszachSąsiednie białe klawisze tworzą sekundę; pomiń jeden, a otrzymasz tercję.
2. Tercje na klawiszachZagraj tercję wielką lub małą nad podanym klawiszem.
3. Kwinty na klawiszachZagraj kwintę czystą nad podanym klawiszem.
4. Oktawy na klawiszachZagraj oktawę nad podanym klawiszem.
5. Dowolny interwał na klawiszachZagraj dowolny interwał nad lub pod podanym klawiszem.

C-dur z palcowaniemWkrótce

Palcowanie z podkładaniem kciuka, na którym zbudowana jest każda gama.

Najlepiej po: Gama durowa (Podstawy)

1. Podkładanie kciukaPrawa ręka: 1-2-3, kciuk pod spód, 1-2-3-4-5.
2. Przekładanie palcaW drodze w dół palec 3 przechodzi nad kciukiem.
3. C-dur lewą rękąLewa ręka: 5-4-3-2-1, potem 3 przechodzi nad kciukiem.
4. Dwie oktawy na fortepianiePoprowadź palcowanie dalej, w drugą oktawę.
5. Ruch przeciwnyObie ręce od tego samego C, rozchodząc się.

Tonacje krzyżykoweWkrótce

G-dur, D-dur, A-dur, E-dur i H-dur pod palcami.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. G-dur na fortepianieJeden czarny klawisz: Fis.
2. D-dur na fortepianieDwa czarne klawisze: Fis i Cis.
3. A-dur na fortepianieTrzy krzyżyki, to samo palcowanie co w C.
4. E-dur na fortepianieCztery krzyżyki.
5. H-dur na fortepianiePięć krzyżyków i lewa ręka, która zaczyna palcem 4.

Tonacje bemoloweWkrótce

F-dur, B-dur, Es-dur, As-dur i Des-dur pod palcami.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. F-dur na fortepianieJeden bemol i czwarty palec prawej ręki na B.
2. B-dur na fortepianieDwa bemole; palcowanie nie zaczyna się od kciuka.
3. Es-dur na fortepianieTrzy bemole.
4. As-dur na fortepianieCztery bemole.
5. Des-dur na fortepianiePięć bemoli, głównie czarne klawisze.

Gamy moloweWkrótce

Gama molowa naturalna, harmoniczna i melodyczna na klawiaturze.

Najlepiej po: Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. a-moll na trzy sposobyNaturalna, harmoniczna i melodyczna od A.
2. e-moll i d-mollTonacje molowe z jednym krzyżykiem i jednym bemolem.
3. Moll harmoniczny na klawiszachPodwyższony siódmy stopień i szeroki krok pod palcami.
4. c-moll, g-moll i f-mollTonacje molowe z większą liczbą bemoli.
5. Dowolny moll na klawiszachZbuduj gamę molową od dowolnego klawisza.

Pentatonika i bluesWkrótce

Gamy pięciodźwiękowe i gama bluesowa na klawiaturze.

Najlepiej po: Gamy pięciodźwiękowe (Podstawy), Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. Pentatonika na czarnych klawiszachPięć czarnych klawiszy jako gama.
2. Pentatonika C-dur na klawiszachPięć dźwięków z białych klawiszy: C, D, E, G, A.
3. Pentatonika a-moll na klawiszachTe same pięć dźwięków, z A jako domem.
4. Gama bluesowa od CPentatonika c-moll plus Fis.
5. Pentatonika od dowolnego klawiszaZbuduj gamę pentatoniczną od dowolnego klawisza.

Trójdźwięki we wszystkich tonacjachWkrótce

Cztery trójdźwięki jako kształty dłoni.

Najlepiej po: Cztery trójdźwięki (Podstawy)

1. Trójdźwięki durowe według kształtuPalce 1-3-5 na dowolnej prymie.
2. Moll: przesuń środkowy palecObniż tercję o jeden klawisz.
3. Kształty zmniejszone i zwiększoneObniż lub podwyższ kwintę o jeden klawisz.
4. Trójdźwięki C-dur na klawiszachSiedem trójdźwięków na białych klawiszach.
5. Trójdźwięki od czarnych klawiszyTrójdźwięki od Des, Es, Fis, As i B.

Przewroty pod dłoniąWkrótce

Przewroty jako kształty dłoni i płynne przechodzenie między akordami.

Najlepiej po: Przewroty (Podstawy)

1. Kształt pierwszego przewrotuTercja na dole, pryma na górze.
2. Kształt drugiego przewrotuKwinta na dole, tercja na górze.
3. Najbliższa pozycjaZagraj następny akord w przewrocie najbliższym poprzedniemu.
4. I-IV-V z płynnymi przewrotamiPrzejdź przez trzy akordy bez skakania.
5. Przewroty lewą rękąTe same kształty w lewej ręce.

Akordy septymowe na klawiszachWkrótce

Pięć akordów septymowych pod palcami.

Najlepiej po: Akordy septymowe (Podstawy)

1. Cmaj7, C7, Cm7Trzy akordy septymowe od jednej prymy.
2. Półzmniejszony i zmniejszony na klawiszachCm7b5 i C°7.
3. Septymowe akordy tonacji na klawiszachSiedem akordów septymowych na białych klawiszach.
4. Septymowe w przewrotachAkordy septymowe z tercją, kwintą lub septymą w basie.
5. ii-V-I w prawej ręceTrzy akordy septymowe przy jak najmniejszym ruchu.

Układy akordówWkrótce

Rozkładanie akordów na obie dłonie tak, jak robią to pianiści.

Najlepiej po: Rozszerzenia (Podstawy), ii-V-I (Harmonia)

1. Układy szkieletowePryma, tercja i septyma: trzy dźwięki, które określają akord.
2. Układy bez prymyZostaw prymę basowi i dodaj nonę.
3. Układy rozległeRozłóż akord na obie ręce.
4. Układ akordu nonowegoGdzie umieścić nonę, by nie zgrzytała.
5. Prowadzenie głosów w ii-V-IPrzejdź przez ii-V-I tak, by każdy głos szedł krokiem albo stał w miejscu.

Sześć strunWkrótce

Puste struny, ich nazwy i ich numery.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. E, A, D, G, H, EPuste struny od najgrubszej do najcieńszej.
2. Niskie E i wysokie EDwie struny z tą samą literą, oddalone o dwie oktawy.
3. Numery strunStruna 6 to niskie E, struna 1 to wysokie E.
4. Puste struny ze słuchuUsłysz pustą strunę i nazwij ją.
5. Kwarty i jedna tercjaSąsiednie struny dzieli kwarta, z wyjątkiem G i H: tam jest tercja wielka.

Progi to półtonyWkrótce

Każdy próg podwyższa strunę o jeden półton.

1. Jeden próg, jeden półtonKażdy próg wyżej to następny dźwięk w górę.
2. Dźwięki naturalne na niskiej strunie EE, F, G, A, H, C, D, E wzdłuż szóstej struny.
3. Dźwięki naturalne na strunie ADźwięki wzdłuż piątej struny.
4. Krzyżyki i bemole na gryfieProgi między dźwiękami naturalnymi.
5. Dwunasty prógPróg 12 to pusta struna o oktawę wyżej.

Pierwsza pozycjaWkrótce

Każdy dźwięk na pierwszych progach i czytanie go z pięciolinii.

Najlepiej po: Środkowe C (Czytanie nut)

1. Dźwięki na strunach D i GDźwięki na pierwszych progach czwartej i trzeciej struny.
2. Dźwięki na strunach H i wysokiej EDźwięki na pierwszych progach dwóch najwyższych strun.
3. Wszystkie sześć strun, pierwsze progiDowolny dźwięk od pustych strun do czwartego progu.
4. Nuty gitarowe brzmią niżejGitarę zapisuje się o oktawę wyżej, niż brzmi, by zmieścić się na pięciolinii wiolinowej.
5. Czytaj i graj na najwyższych strunachZagraj to, co czytasz, na strunach G, H i E.

Kształty oktawWkrótce

Ten sam dźwięk w kilku miejscach, odnaleziony po kształcie.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. Dwie struny wyżej, dwa progi wyżejKształt oktawy od szóstej i piątej struny.
2. Przejście przez strunę HMiędzy strunami G i H kształt przesuwa się o jeden próg.
3. Jeden dźwięk, pięć miejscZnajdź ten sam dźwięk w pięciu miejscach na gryfie.
4. Każde C na gryfieZnajdź każde C od siodełka do dwunastego progu.
5. Dowolny dźwięk, gdziekolwiekZnajdź dowolny dźwięk na dowolnej strunie.

Kształt gamy durowejWkrótce

Jedno palcowanie gamy durowej i przenoszenie go do dowolnej tonacji.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. Jedna oktawa G-durJednooktawowy kształt od szóstej struny.
2. Dwie oktawy G-durKształt rozszerzony na wszystkie sześć strun.
3. Przesuwanie kształtuPrzesuń ten sam kształt na A, a stanie się A-dur.
4. Od piątej strunyKształt durowy z prymą na strunie A.
5. Dur w dowolnym miejscu gryfuZbuduj gamę durową od dowolnej prymy.

Pudełko pentatonikiWkrótce

Kształt pentatoniki molowej, który zna każdy gitarzysta.

Najlepiej po: Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. Pudełko w APentatonika molowa na piątym progu.
2. Prymy w pudełkuGdzie wypada A wewnątrz kształtu.
3. Przesuwanie pudełkaPrzesuń pudełko do dowolnej tonacji molowej.
4. To samo pudełko, pentatonika durowaPudełko a-moll to także pentatonika C-dur.
5. Blue note w pudełkuDodaj obniżoną kwintę, by otrzymać gamę bluesową.

Pięć pozycjiWkrótce

Pozostałe cztery kształty pentatoniki, łączące cały gryf.

1. Druga pozycjaKształt, który zaczyna się tam, gdzie kończy się pudełko.
2. Pozycje od trzeciej do piątejPozostałe kształty w górę gryfu.
3. Łączenie pozycjiPrzesuwaj się z jednego kształtu do następnego.
4. W górę gryfu w jednej tonacjiZagraj jedną pentatonikę przez wszystkie pięć pozycji.
5. Pentatonika w dowolnej pozycjiZbuduj pentatonikę od dowolnej prymy, w dowolnym kształcie.

Kształty gam molowychWkrótce

Kształty gamy molowej naturalnej i harmonicznej oraz równoległa tonacja durowa.

Najlepiej po: Gama molowa (Podstawy), Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. a-moll od szóstej strunyKształt molla naturalnego na piątym progu.
2. Moll od piątej strunyKształt molowy z prymą na strunie A.
3. Kształt molla harmonicznegoZmienia się jeden próg: podwyższony siódmy stopień.
4. Równoległy dur i moll na gryfieTe same dźwięki, inny dom.
5. Moll w dowolnym miejscu gryfuZbuduj gamę molową od dowolnej prymy.

Akordy otwarteWkrótce

Pierwsze akordy: kształty durowe i molowe z pustymi strunami.

Najlepiej po: Czym jest akord (Harmonia)

1. E-dur i A-dur na gitarzeDwa otwarte kształty durowe.
2. D, G i CTrzy kolejne otwarte kształty durowe.
3. Em, Am i DmOtwarte kształty molowe.
4. Który akord otwarty?Zbuduj dowolny podany akord otwarty.
5. Piosenki na trzy akordy na gitarzeI, IV i V z akordami otwartymi w G-dur, D-dur i A-dur.

Akordy barréWkrótce

Przesuwane kształty akordów, które działają w każdej tonacji.

Najlepiej po: Cztery trójdźwięki (Podstawy)

1. Kształt EOtwarty akord E z barré: akord durowy od szóstej struny.
2. Kształt AOtwarty akord A z barré: akord durowy od piątej struny.
3. Molowe akordy barréKształty Em i Am z barré.
4. Nazywanie akordu barréAkord nazywa się według prymy pod barré.
5. CAGEDPięć otwartych kształtów, które pokrywają cały gryf dla jednego akordu.

Trójdźwięki na grupach strunWkrótce

Akordy trzydźwiękowe na trzech sąsiednich strunach, w każdym przewrocie.

Najlepiej po: Przewroty (Podstawy)

1. Trójdźwięki na najwyższych strunachTrójdźwięki durowe i molowe na strunach G, H i E.
2. Trójdźwięki na środkowych strunachTe same akordy na strunach D, G i H.
3. Przewroty w górę gryfuJeden akord w trzech przewrotach, wspinając się po gryfie.
4. Przez następstwo akordówZmieniaj akordy najmniejszym ruchem.
5. Zmniejszony i zwiększony na gitarzeDwa pozostałe trójdźwięki na grupach strun.

Akordy septymowe na gitarzeWkrótce

Kształty akordów septymowych i jazzowe układy akordów.

Najlepiej po: Akordy septymowe (Podstawy)

1. Kształty septymowe dominantoweC7 i jego przesuwane kształty.
2. Kształty maj7 i m7Maj7 i m7 od szóstej i piątej struny.
3. Kształty półzmniejszone i zmniejszonem7b5 i °7 na gryfie.
4. Układy drop 2Czterodźwiękowe układy na czterech najwyższych strunach.
5. ii-V-I na gitarzeTrzy akordy septymowe przy jak najmniejszym ruchu.

Cztery struny basuWkrótce

Puste struny, ich nazwy i ich numery.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. E, A, D, GPuste struny od najgrubszej do najcieńszej.
2. Oktawę niżej niż gitaraStruny basu to cztery najniższe struny gitary, o oktawę niżej.
3. Numery strun basuStruna 4 to niskie E, struna 1 to G.
4. Struny basu ze słuchuUsłysz pustą strunę i nazwij ją.
5. Wszystko w kwartachKażdą parę sąsiednich strun dzieli kwarta.

Progi i dźwiękiWkrótce

Każdy próg to jeden półton; dźwięki naturalne wzdłuż każdej struny.

1. Jeden próg, jeden krokKażdy próg podwyższa strunę o półton.
2. Dźwięki na strunie EDźwięki naturalne wzdłuż czwartej struny.
3. Dźwięki na strunie A basuDźwięki naturalne wzdłuż trzeciej struny.
4. Dźwięki na strunach D i G basuDźwięki naturalne wzdłuż dwóch najwyższych strun.
5. Dwunasty próg na basiePróg 12 to pusta struna o oktawę wyżej.

Oktawy i kwintyWkrótce

Dwa kształty, których używa każda linia basu.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Kształt oktawy na basieDwie struny wyżej, dwa progi wyżej.
2. Pryma i kwintaJedna struna wyżej, dwa progi wyżej.
3. Pryma, kwinta, oktawaTrzy dźwięki w jednym kształcie.
4. Kwinta poniżejTen sam próg, jedna struna niżej: kwinta akordu pod prymą.
5. Znajdź prymę gdziekolwiekZnajdź podaną prymę na dowolnej strunie.

Prymy akordówWkrótce

Symbol akordu mówi basowi, który dźwięk zagrać najpierw.

Najlepiej po: Czym jest akord (Harmonia)

1. Prymy C, F i GZagraj prymę każdego akordu durowego.
2. Prymy akordów molowychAm i Em: prymą nadal jest litera.
3. Prymy z krzyżykami i bemolamiPrymy B, Fis i Es.
4. Podążaj za następstwemUsłysz I-IV-V i nazwij prymę każdego akordu.
5. Prymy w tempieGraj prymy na każdą miarę, ćwierćnutami.

Gama durowa na basieWkrótce

Jeden kształt durowy i przenoszenie go do dowolnej tonacji.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. Jedna oktawa od struny EKształt gamy durowej od czwartej struny.
2. Od struny ATen sam kształt o jedną strunę wyżej.
3. Dwie oktawy na basieRozszerz kształt na wszystkie cztery struny.
4. Stopnie na gryfieGdzie leżą 1, 3 i 5 wewnątrz kształtu.
5. Dur w dowolnej tonacji na basieZbuduj gamę durową od dowolnej prymy.

Gama molowa na basieWkrótce

Kształty gamy molowej naturalnej i harmonicznej.

Najlepiej po: Gama molowa (Podstawy), Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. Kształt molla naturalnegoa-moll od piątego progu struny E.
2. Moll od struny AKształt molowy o jedną strunę wyżej.
3. Moll harmoniczny na basieZmienia się jeden próg: podwyższony siódmy stopień.
4. Tonacje równoległe na basieC-dur i a-moll na tych samych progach.
5. Moll w dowolnej tonacji na basieZbuduj gamę molową od dowolnej prymy.

Pentatonika na basieWkrótce

Kształty pentatoniki i gamy bluesowej stojące za niezliczonymi liniami basu.

Najlepiej po: Gamy pięciodźwiękowe (Podstawy), Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. Pentatonika molowa na basiePięciodźwiękowy kształt molowy.
2. Pentatonika durowa na basiePięciodźwiękowy kształt durowy.
3. Gama bluesowa na basiePentatonika molowa plus obniżona kwinta.
4. Przesuwanie pentatonikiTen sam kształt w dowolnej tonacji.
5. Pentatonika i prymyGdzie w kształcie leży pryma akordu.

Czytanie na basieWkrótce

Klucz basowy na basie, który brzmi oktawę niżej, niż jest zapisane.

Najlepiej po: Klucz basowy (Czytanie nut)

1. Puste struny na pięciolinii basowejGdzie zapisuje się E, A, D i G.
2. Nuty pierwszej pozycji z kartkiZagraj to, co czytasz, na pierwszych progach.
3. Niskie E i F w nutachNajniższe dźwięki basu, na liniach dodanych pod pięciolinią.
4. Przeczytaj i zagraj linię basuZagraj krótką zapisaną linię.
5. Czytanie na basie w tempieZagraj zapisane nuty, zanim skończy się czas.

Arpeggia trójdźwiękówWkrótce

Dźwięki akordu, jeden po drugim, pod palcami.

Najlepiej po: Cztery trójdźwięki (Podstawy)

1. Arpeggio durowePryma, tercja wielka, kwinta w jednym kształcie.
2. Arpeggio molowePryma, tercja mała, kwinta.
3. Arpeggia zmniejszone i zwiększoneDwa pozostałe trójdźwięki jako kształty.
4. Arpeggia w tonacjiSiedem trójdźwięków tonacji durowej, na basie.
5. Arpeggia dwuoktawoweKażde arpeggio na wszystkich czterech strunach.

Bas decydujeWkrótce

Dźwięk w basie decyduje o przewrocie.

Najlepiej po: Przewroty (Podstawy)

1. Tercja w basieZagraj tercję pod akordem: pierwszy przewrót.
2. Kwinta w basieZagraj kwintę pod akordem: drugi przewrót.
3. Akordy z ukośnikiem na basieC/E prosi bas o E.
4. Opadająca linia basuC, C/H, Am, Am/G: linia, która schodzi krokami.
5. Punkt pedałowyJeden dźwięk basu trzymany, gdy akordy nad nim się zmieniają.

Arpeggia septymoweWkrótce

Czterodźwiękowe arpeggia dla każdego akordu septymowego.

Najlepiej po: Akordy septymowe (Podstawy)

1. Arpeggio septymowe dominantowePryma, tercja, kwinta, septyma mała.
2. Arpeggia maj7 i m7Kształty maj7 i m7.
3. Arpeggio półzmniejszoneKształt m7b5.
4. Arpeggia przez ii-V-ITrzy arpeggia jedno po drugim.
5. Dźwięki akordu na razLąduj na dźwięku akordu przy każdej zmianie.

Walking bassWkrótce

Linie w ćwierćnutach, które zarysowują akordy i prowadzą do następnego.

Najlepiej po: ii-V-I (Harmonia)

1. Cztery na taktRówne ćwierćnuty, jedna na miarę.
2. Najpierw dźwięki akorduPryma na raz, potem pozostałe dźwięki akordu.
3. Dźwięki dojściowePółton nad lub pod następną prymą, na czwartą miarę.
4. Walking w bluesieLinia walking przez dwunastotaktowego bluesa.
5. Walking przez ii-V-ILinia walking przez ii-V-I.

Cztery struny skrzypiecWkrótce

G, D, A, E: cztery struny strojone w kwintach.

Najlepiej po: Dźwięki (Podstawy)

1. G, D, A, EPuste struny od najniższej do najwyższej.
2. Strojone w kwintachKażda struna leży o kwintę czystą wyżej od struny poniżej.
3. Struny skrzypiec ze słuchuUsłysz pustą strunę i nazwij ją.
4. Puste struny na pięciolinii wiolinowejD, A i E na pięciolinii; G pod nią, na dwóch liniach dodanych.
5. Która struna?Znajdź pustą strunę, która odpowiada podanemu dźwiękowi.

Palce, nie progiWkrótce

Pierwsza pozycja: co gra każdy palec na strunie.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Bez progówTo palec, a nie próg, decyduje o wysokości dźwięku.
2. Pierwszy palecCały ton nad pustą struną.
3. Wysoka i niska dwójkaDrugi palec: tercja wielka lub mała nad pustą struną.
4. Trzeci palecKwarta czysta nad pustą struną.
5. Czwarty palecTen sam dźwięk co następna pusta struna.

Struny D i AWkrótce

Każdy dźwięk w pierwszej pozycji na środkowych strunach.

Najlepiej po: Środkowe C (Czytanie nut)

1. Struna D, pierwsza pozycjaD, E, Fis, G, A.
2. Struna A, pierwsza pozycjaA, H, Cis, D, E.
3. D-dur na dwóch strunachGama D-dur na strunach D i A.
4. Czytaj i graj na D i AZagraj to, co czytasz, na środkowych strunach.
5. Melodia na dwóch strunachPrzeczytaj i zagraj krótką melodię.

Struny G i EWkrótce

Zewnętrzne struny oraz krzyżyki i bemole w pierwszej pozycji.

1. Struna G, pierwsza pozycjaG, A, H, C, D.
2. Struna E, pierwsza pozycjaE, Fis, Gis, A, H.
3. Wszystkie cztery strunyDowolny dźwięk w pierwszej pozycji.
4. Czytaj i graj na G i EZagraj to, co czytasz, na zewnętrznych strunach.
5. Krzyżyki i bemole w pierwszej pozycjiNiskie i wysokie palce dla dźwięków alterowanych.

Układy palcówWkrótce

To, które palce leżą blisko siebie, decyduje o tonacji.

Najlepiej po: Gama durowa (Podstawy)

1. Wysoka dwójkaPalce 2 i 3 razem: układ D-dur i A-dur.
2. Niska dwójkaPalce 1 i 2 razem: układ C-dur i G-dur na wyższych strunach.
3. Niska jedynkaPierwszy palec o półton nad pustą struną.
4. Wysoka trójkaTrzeci palec o półton wyżej, dla krzyżyków.
5. Układ z tonacjiWybierz układ palców, którego wymagają znaki przykluczowe.

Gamy durowe w jednej oktawieWkrótce

Gamy durowe w pierwszej pozycji.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. D-dur na skrzypcachWysoka dwójka na obu strunach.
2. A-dur na skrzypcachWysoka dwójka, od struny A w górę.
3. G-dur na skrzypcachOd pustej struny G.
4. C-dur na skrzypcachNiska dwójka na wyższych strunach.
5. F-dur i B-dur na skrzypcachNiska jedynka dla bemoli.

Gamy dwuoktawoweWkrótce

Gamy na wszystkich czterech strunach w pierwszej pozycji.

1. G-dur, dwie oktawyOd pustej struny G do trzeciego palca na E.
2. A-dur, dwie oktawyOd pierwszego palca na G.
3. B-dur, dwie oktawyNiskie palce przez całą drogę w górę.
4. Przechodzenie przez strunyGdzie każda struna przejmuje od poprzedniej.
5. Stopnie na kolejnych strunachZnajdź stopnie 1, 3 i 5 w gamie dwuoktawowej.

Gamy molowe na skrzypcachWkrótce

Gama molowa naturalna, harmoniczna i melodyczna w pierwszej pozycji.

Najlepiej po: Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. a-moll na skrzypcachMoll naturalny od pustej struny A.
2. d-moll na skrzypcachMoll naturalny od pustej struny D.
3. g-moll na skrzypcachMoll naturalny od pustej struny G.
4. Moll harmoniczny na skrzypcachPodwyższony siódmy stopień i jego wysunięty palec.
5. Moll melodyczny na skrzypcachPodwyższone 6 i 7 w drodze w górę.

Arpeggia na skrzypcachWkrótce

Dźwięki akordu na kolejnych strunach.

Najlepiej po: Cztery trójdźwięki (Podstawy)

1. Arpeggio G-durG, H, D na kolejnych strunach.
2. Arpeggia molowe na skrzypcachObniż tercję.
3. Arpeggia na czterech strunachDwuoktawowe arpeggio od struny G do struny E.
4. Arpeggia zmniejszone na skrzypcachTercje małe ułożone jedna na drugiej.
5. Arpeggia tonacji na skrzypcachTrójdźwięki tonacji durowej.

DwudźwiękiWkrótce

Dwie struny naraz: interwały grane jako harmonia.

Najlepiej po: Interwały w szczegółach (Podstawy)

1. Puste kwintyDwie puste struny razem: kwinta czysta.
2. Dwudźwięki: sekstyNajwygodniejszy dwudźwięk.
3. Dwudźwięki: tercjeDwa palce w odległości tercji na sąsiednich strunach.
4. Dwudźwięki: oktawyPierwszy i czwarty palec na sąsiednich strunach.
5. Dwudźwięki w tonacjiTercje i seksty w obrębie jednej tonacji.

Trzecia pozycja i zmiana pozycjiWkrótce

Przesuwanie dłoni w górę gryfu.

1. Trzecia pozycja na strunie APierwszy palec tam, gdzie był trzeci.
2. Trzecia pozycja na każdej strunieDźwięki pod każdym palcem w trzeciej pozycji.
3. Zmiana z pierwszej do trzeciejZnajdź ten sam dźwięk w obu pozycjach.
4. Druga pozycja na skrzypcachPozycja między pierwszą a trzecią.
5. Wybór pozycjiWybierz pozycję, która utrzyma frazę na jednej strunie.

Akordy na skrzypcachWkrótce

Akordy trzy- i czterodźwiękowe na kilku strunach.

Najlepiej po: Przewroty (Podstawy)

1. Akordy trzydźwiękoweTrójdźwięk na trzech strunach.
2. Akordy czterodźwiękoweAkordy na wszystkich czterech strunach, grane łamane.
3. Przewroty na skrzypcachDźwięk basowy na najniższej strunie decyduje o przewrocie.
4. Akordy G-dur na skrzypcachAkordy I, IV i V w G-dur.
5. Akordy septymowe jako dwudźwiękiDwa dźwięki, które sugerują akord septymowy.

Twój pierwszy dźwiękWkrótce

Usłysz dźwięk i zaśpiewaj go.

1. ZanućPosłuchaj dźwięku i zanuć go.
2. Zaśpiewaj goZaśpiewaj dźwięk na „a” i zobacz, jak blisko jesteś.
3. Wyżej czy niżejTwój dźwięk był wyższy czy niższy? Przesuń się w stronę celu.
4. Trzymaj równoUtrzymaj dźwięk nieruchomo przez dwie sekundy.
5. Za każdym razem nowy dźwiękW każdej rundzie traf w inny dźwięk.

CzystoWkrótce

Za wysoko, za nisko i czysto, na różnych instrumentach.

1. Za wysoko i za niskoLekko za wysoko to fałsz w górę; lekko za nisko to fałsz w dół.
2. Wślizgnij się w dźwiękZacznij obok dźwięku i przesuwaj się, aż się zatrzaśnie.
3. Z gitaryTraf w dźwięk zagrany na innym instrumencie.
4. Usłysz raz, potem śpiewajZatrzymaj dźwięk w głowie, zanim zaśpiewasz.
5. Pięć z rzęduPięć czystych dźwięków z rzędu.

Twoja skala głosuWkrótce

Najniższy i najwyższy dźwięk, jaki potrafisz zaśpiewać, i gdzie leży Twój głos.

1. Niskie dźwiękiZnajdź najniższy dźwięk, który śpiewasz swobodnie.
2. Wysokie dźwiękiZnajdź najwyższy dźwięk, który śpiewasz swobodnie.
3. Środek Twojego głosuGdzie śpiewa się najłatwiej: Twoja tessitura.
4. Poza zasięgiemZaśpiewaj dźwięk o oktawę dalej, gdy jest za wysoki lub za niski.
5. Rodzaje głosówSopran, alt, tenor i bas: cztery skale głosu.

Śpiewanie sekundWkrótce

Zaśpiewaj dźwięk o sekundę wyżej lub niżej od tego, który słyszysz.

Najlepiej po: Interwały (Podstawy)

1. Cały ton w góręUsłysz dźwięk, zaśpiewaj dźwięk o cały ton wyżej.
2. Cały ton w dółUsłysz dźwięk, zaśpiewaj dźwięk o cały ton niżej.
3. PółtonZaśpiewaj dźwięk o jeden półton wyżej.
4. Pół czy całyZaśpiewaj podany krok: półton lub cały ton.
5. Kroki w górę i w dółKroki w obu kierunkach, wymieszane.

Śpiewanie tercjiWkrótce

Tercje wielkie i małe, w górę i w dół.

1. Tercja wielka w góręZaśpiewaj cztery półtony nad usłyszanym dźwiękiem.
2. Tercja mała w góręZaśpiewaj trzy półtony wyżej.
3. Tercje w dółTercje wielkie i małe w dół.
4. Która tercja?Zaśpiewaj podaną tercję, wielką lub małą.
5. Tercja i kwintaZaśpiewaj tercję lub kwintę akordu durowego od jego prymy.

Kwarty i kwintyWkrótce

Interwały czyste i tryton pomiędzy nimi.

1. Kwinta czysta w góręZaśpiewaj siedem półtonów wyżej.
2. Kwarta czysta w góręZaśpiewaj pięć półtonów wyżej.
3. Kwarty i kwinty w dółInterwały czyste w dół.
4. Który interwał czysty?Zaśpiewaj podaną kwartę lub kwintę.
5. Śpiewanie trytonuSześć półtonów, bez ześlizgiwania się do kwarty lub kwinty.

Śpiewanie sekst i septymWkrótce

Szerokie interwały, w górę i w dół.

1. Seksta wielka w góręZaśpiewaj dziewięć półtonów wyżej.
2. Seksta mała w góręZaśpiewaj osiem półtonów wyżej.
3. Septyma mała w góręZaśpiewaj dziesięć półtonów wyżej.
4. Septyma wielka w góręPółton poniżej oktawy: celuj w oktawę, potem zejdź o krok.
5. Szerokie interwały poniżejSeksty i septymy w dół.

Dowolny interwałWkrótce

Każdy interwał, wymieszane, w obu kierunkach.

1. Małe interwały wymieszaneSekundy i tercje, dowolne z nich.
2. Interwały czyste wymieszaneKwarty, kwinty i tryton.
3. Szerokie interwały wymieszaneSeksty i septymy, dowolne z nich.
4. Każdy interwał w góręDowolny interwał nad usłyszanym dźwiękiem.
5. Każdy interwał, w obie stronyDowolny interwał, w górę lub w dół.

SolmizacjaWkrótce

Ruchome do: te same sylaby w każdej tonacji.

Najlepiej po: Tonacje durowe (Podstawy)

1. Ruchome doDo to zawsze tonika: jeden zestaw sylab dla każdej tonacji.
2. Od do do solZaśpiewaj pierwsze pięć stopni, używając ich sylab.
3. Cała gama na sylabachŚpiewaj gamę w górę i w dół, od do do do.
4. Do, mi, solZaśpiewaj skoki akordu tonicznego.
5. Ti ciągnie do doZaśpiewaj dźwięk prowadzący i poczuj, jak się rozwiązuje.

Śpiew a vista w durzeWkrótce

Przeczytaj melodię w tonacji durowej i zaśpiewaj ją.

Najlepiej po: Czytanie melodii (Czytanie nut), Ósemki (Rytm)

1. Frazy krokamiMelodie, które poruszają się tylko krokami.
2. Frazy ze skokamiMelodie ze skokami w obrębie akordu tonicznego.
3. Wysokość i rytm razemŚpiewaj dźwięki w tempie, z ćwierćnutami i ósemkami.
4. Początek na mi lub solMelodie, które zaczynają się na stopniu innym niż do.
5. Melodie w kluczu basowymŚpiewaj z klucza basowego.
6. Melodie ośmiotaktoweDłuższe melodie, przeczytane i zaśpiewane za jednym razem.

Śpiew a vista w moluWkrótce

Przeczytaj melodię w tonacji molowej i zaśpiewaj ją.

Najlepiej po: Trzy odmiany molla (Podstawy)

1. Sylaby w moluSylaby gamy molowej.
2. Moll krokamiMelodie molowe, które poruszają się krokami.
3. Podwyższony siódmy stopień, śpiewanyMelodie z dźwiękiem prowadzącym molla harmonicznego.
4. Moll ze skokamiMelodie molowe ze skokami w akordzie tonicznym.
5. Dur i moll wymieszaneNajpierw odczytaj tonację, potem śpiewaj.

Śpiew chromatycznyWkrótce

Dźwięki spoza tonacji i interwały bez tonacji, na której można się oprzeć.

Najlepiej po: Krzyżyki i bemole na pięciolinii (Czytanie nut)

1. Kroki chromatyczneZaśpiewaj gamę półtonami.
2. Fi, si, tePodwyższone i obniżone sylaby dla dźwięków chromatycznych.
3. Chromatyczni sąsiedziMelodie, które dotykają dźwięku o półton poza tonacją.
4. Melodie, które modulująFrazy, które przechodzą do nowej tonacji.
5. Interwały bez tonacjiDowolny interwał od dowolnego dźwięku, bez tonacji wokół.