Podgląd: nic nie jest zapisywane
Tercja wielka i tercja mała
Jeszcze raz to, co Ci umknęło.
Dwie tercje, o półton od siebie.
Tercja wielka to cztery półtony, tercja mała trzy. Wsłuchaj się w jasne kontra ciemne.
Nie słychać dźwięku? Sprawdź głośność i czy telefon nie jest wyciszony.
Jasna czy ciemna?
Znana piosenka przyspiesza sprawę.
Zanuć pierwsze dwa dźwięki melodii, którą znasz na pamięć, a masz jej interwał. Przestajesz liczyć i zaczynasz rozpoznawać.
Dwa początki do zapamiętania.
„When the Saints Go Marching In” zaczyna się od tercji wielkiej. „Greensleeves” zaczyna się od tercji małej.
Zagraj obie tercje od C, a potem od D.
Od C do E są cztery półtony, od C do Es trzy. Od D — D do Fis to tercja wielka, D do F mała.
Zanuć — czy zaczyna się jak „When the Saints”, czy jak „Greensleeves”?
Tercja nadaje też barwę akordowi.
Akord durowy ma na dole tercję wielką, akord molowy — tercję małą. Ten jeden półton zmienia nastrój.
Usłysz tercję w akordzie.
Rusza się tylko środkowy dźwięk, o jeden półton. To ta sama jasność i ciemność co w tercjach.
Akord durowy czy molowy?
Odróżniasz dur od mollu.
Czego się nauczyłeś
- Tercja wielka, cztery półtony, brzmi jasno, a tercja mała, trzy, brzmi ciemno.
- Piosenka znana na pamięć zamienia liczenie w rozpoznawanie.
- Tercja na dole sprawia, że akord jest durowy albo molowy.
Twoja passa: 0 dni
Skończyły się gwiazdki w tym kroku.
Każda próba ułatwia następną.